10 Yaşında
O sıcacık ellerinizle Kara tahtanın önünde, Bilgi ve şefkat öğreten Bir tek siz vardınız Öğretmenim. Saçımı okşadığınız an, İçime bir gün doğar, Bana dokunduğunuz an, Neyin yaklaştığını anlıyordum Biliyor musunuz ? Bilginin, sevginin, neşenin Öğretmenim.
Çocuğum gitme gel Dünyayı gezdireyim sana. Ne cehennemler var Dünyayı gör, Ne bucak olduğunu anla. Birde bizim ülkeye gel, Sevgi, şefkat dolu Kötüleri iyiye, Düşmanları arkadaşa döndürür.
İçi fındıklı Dışı sapsarı Paketi büsbüyük, Kendisi küççücük. Bir daldırdınmı elini, Bir daha çıkaramazsın O şekerin içinden kendini.
Kahverengi Tüyleri, Uçuşur şu rüzgarda Dişleri sararmış solmuş Yazık şu ayıcığa. Boynunda papyonu, Kulaklarındaki tüyleri, Ellerinde yapış yapış Şu balları.
Gel kaçma, Dostum ol Benim tavşancık Bahçeleri,kırları Gezeriz beraber Dost arkadaş oluruz. Senin neyin var Hasta mısın yoksa İstersen bir ilaç vereyim Gel yanıma seveyim.
Hastayım hasta İsterim pasta Vermediler hastaya pasta Yaptılar yemekte pırasa.
Gök kadar mavi Yemyeşil bir cennet var Ortada bir cami Dere akar yanlarından Anıtkabir görünür Ağaçların ardından Yanından ferah bulutlar geçer. Sağından solundan Güneş parıldar bir yandan Kalemler şıkırdar kalem kutusundan. Bembeyaz Çarşaf gibi Gıcır gıcır gıcırdar O yandan bu yandan Dere akar Şırıl şırıl Dosyalarda kağıtlar Pırıl pırıl.
Gittim önce tiyatroya Güldüm sonra saygısızca. Kuralları bilmeyen insan Yapar bu hatayı bir daha Anladım kuralları usluca İzledim bundan sonra Hayretle ve mutluca.
Sende bir annesin Hem bilgiyi Hemde sevgiyi öğretirsin. Sol kolum annem Sağ kolumda sensin Öğretmenim. Sensin bize bazen kızan Sensin bize annelik yapan Üzemeyiz seni hiçbir zaman Sevgili öğretmenim.
O gülen yüzün hiç solmasın Bozulmasın Hiçbir zaman. Sevgini esirgeme benden Kucak aç, Neşelen Üzülme, Neden? dersen Her bakışın bir hayattır Somurtmak yakışmaz Güzel yüzüne Dert etme Kendine.
Kimse ağlamadan Barışa yol alınsa Ülkede savaş olmadan Düşmanlar barışsa Çocuklara olan oluyor Dostluklar parçalanıyor Gözler kan ağlıyor Barışa inanılmayınca Dursun silahlar Sussun silahlar Temizlensin kanlar Ortaya sevgi çıkınca
Her insan eşittir Renkleri farklı olsa bile Beyaz, siyah, kahverengi Her insanın rengi. Her insan eşittir Dilleri farklı olsa bile Hintçe, ingilizce, türkçe Her insanın dili. Her insan eşittir Zengin, fakir. Her insan özgürdür Şarkıları farklı olsa bile.
Sıkılıyorum Daha sonra Rahatlıyorum. Oturuyorum Oturunca tırnaklarımı yiyorum. Tırnaklarımı yiyince Tırnaklarım acıdan sızlıyor Ellerim titriyor Sıkıntıdan. Kalkıyorum Önce bir evi turluyorum Mutfakta Dolabı açıyorum. Ne var ne yok. Hepsini ağzıma tıkıyorum Şişiyorum, yürüyemiyorum Sıkıntıdan. Gene aynı odaya gelip Gene aynı koltuğa oturuyorum. Kalemi alıp kağıda Şiir yazmaya başlıyorum. Şiirin adı “SIKILIYORUM” Şiir bittikten sonra rahatlıyorum. Çünkü tüm içimi dökmüş oluyorum.
Kahverengi saçlı, Birde o kadar tatlı. Biraz da yemek yese olmaz mı ? Saçını toplasın Bak nasıl yakışsın. Biraz sevecenliği de Unutmasın!!
İnatçımı inatçı Birazda tatlı Gür gür saçları Birazcıkta kavgacı. Bazen çok şakacı Çok sever dondurmayı.
Hiç yüzü solmadı Hep sevecen kaldı. Oynamaya bayılırdı, Oyunları hiç bozmadı. Hep arkadaşım olarak kaldı. Beni sever sayardı Yalnız bırakmazdı. Her arkadaşının değerini bilir satmazdı.
Sarı saçlı pekte tatlı. Şeker mi şeker, Çok dost canlısı. Bilmem ki kimin arkadaşı.
O ağaçtaki kuşun sesi Kalbimin neşesinin sevgisi. Oradaki köpeğin can çekişmesi Benim acımın habercisi. Zindandaki insanların İnim inim inlemesi, Benim duyduğum sesin ta kendisi.
O sulu sulu Güzelim erikler. Bin kişinin Midesine gider. Hazmetmek kolay değil, Zor zor çıkmaz İnsanın Götünden çekirdekler.
Kırmızı beyaz İçersin kör beyaz. Dayak, dayak olmaz Olsun kıyak.
Biri mavi Biri hint yeşili Beyaz kalemler çantada Sarı kalemler dışarda. Ne güzeldir kalemlerim. Pembesi var Alı var her rengi var. Ama grisi yok!
Dıt dedi düğme Başka oyuna geçti. Ses kesildi Oyun başladı. Dıt dıt dıt dedi düğme Bağlantıyı bağladı Ay si kû gitti, Geriye ne kaldı?
Uçurur seni göklere Bir melek Birde menekşe Kara bulut Geldi kaç Anlamsız gün Çabuk yat
Simit poğaça sokakta Kara bulutlar havada Senin gönlün dışarıda Ver elini İstanbul Havadar olma Aklımı çeldin Durma söz ol dedin Biletçiden bilet al Bin git dedin Salak ve saftım biraz Anlamazdım olayın tadını Kabahatin Saçlarını
Oturdum ağacın gölgesine Baktım doğanın sevincine Kuş sesi arı vızıltısı Hepsi oluşturur doğayı. Bitkilerin yeşilliği Çiçeklerin renkleri Arkadaş olmuş hepsi Bazıları ise, Kavga eder durur Ben senden daha güzelim der bir birlerine. Doğanın içinde; Sadece çiçek,ağaç yoktur Değişik bitkiler
Hey amca, Ne alayım sana? Çiçek, oyuncak, araba. Bunlardan hangisi acaba. Bir kolonya sarsam Ayıp olur. Çiçek alsam Uymaz sana. Varsa yoksa baklava tulumba.