11 yaşında
Ben Elif, Şiirlerimde bu kadar hafif. Ankara’dan bakınca güzel bir sis, Etrafta nedense hep sessiz, Niçin neden önemsiz ? Şairlerin şiirleri, Sanatçıların şarkıları, Ressamların resimleri, Her zamanki gibi NEDENSİZ!
Yazı beklerim her kış, Hep menekşelerim açmış, Yazın yeri ayrıdır, Gökyüzü hep sapsarıdır. Ağaçların gölgeleri, Cır cır böceklerinin,serçelerin ötüşleri Dağların ardından, Ufuğun görünmesi.
Bu dünyada, İstemiyorum asla, Yok idam, yok asla idama ilan. Vatan kalsın rahat Olsun şahsat. Bırakın , bırakın Vatanı satmayın.
Dinlemek istiyorum, Dinlemek. Ateşin kıvılcımlarını, Sönmeyen güneşin ışıltısını, Masmavi gökyüzünün bulutlarını, Hep seyretmek. Sessizliği bozan ney ? Keyfimi kaçıran ney ? Anladım her şey.
Bir şey söylemeye çalışırsın, 1 dakika,1dakika derler. Söz hakkını beklersin, Ama o hak sana hiç gelmez, Sıranın geldiğini sanarsın, Söylemeye başlarsın. Kelimenin başında Uzun bir şişşşşşşşştt çekerler, Ah şu büyükler!
Sonsuzluk dediler bana, Bir insan gider mi oraya, Karanlık ıssız bir boşluğa, Ne yapacaklar orada, Başı sonu belli olmayan kelimeler, Sonsuzluğu geçer mi acaba ? Boşluğa ulaşır mı ? Sonuna varır mı? Yoksa onlarda kaybolup, Issız, renksiz adaya mı düşer ?
Yıllardan saklansam, Aylar beni buluyor, Aylardan kaçınsam, Haftalar bana uğruyor, Seneler hep uzuyor, Hep beni kovalıyor!
Çiçekler neşeyi, Vücuttaki kalp sevgiyi, Uçan kuşlar özgürlüğü Oluşturur zaten hepsi bir bütünü, Karanlık neye benzer? Sessizlik susmaktan başka neye benzer? Ne olabilir Hepsi birbirine bedel.
Düşünüyorlar, Hiç durmadan düşünüyorlar, Yorulmadan beyinlerini Ona veriyorlar. Hoşlarına giden, İlgilerini çeken, Bir tabak olabilir, Yada saplı kaşık olabilir. Korkmadan alıyorlar, Acımadan parayı veriyorlar, Nasıl paraya kıyıp alıyorlar, Yada harcıyorlar, Alırlar onlar kadınlar.
Şöyle başladı şiirlerim; İlk önce saçma, Sonra komik, Daha sonra güzel,olgun ,tam kıvamında Şairliğe bir adım attım, Ama daha çok atacağım. Nazım Hikmet gibi güzel, Orhan Veli gibi harika, Karacaoğlan gibi ilginç, Can Yücel gibi komik, şiirlerim olacak Ben şairliğe atılacağım, Daha küçük olsam da, Yaşım boyum ilerleyecek, Nasıl olsa. Sonuna varsam, Güneş gibi açsam; Geçerim, her engeli.
Boş sokaklarda dolaşan bir bedenim, Sonsuzluğa kadar ulaşabilen hayalim, Karanlıktan korkan, Dünyaya haykıran bir düşüncem var, Mutlu olabilmem için tek bir sebep var, Kendimi tanıtmak için tek bir nedenim var, O da kime, neye yarar.
Gök yüzünde özgürce, Uçan bir kuş olsam. Yüksekliğin dibine varana kadar uçsam, Ağaçların tümüne konsam. Olsam.. Olsam.. Cennetteki meleklerden biri olsam Dünyamı avucuma alsam Her kötülükten korusam. Yaşama renk katsam! Sarı, parlayan bir güneş olsam Dünyamı ısıtsam, Karanlıkların rengini açsam. Ah bir olsam !
Kırları dolaşmak, Birbirinden güzel çiçekleri koklamak Güneşin doğuşunu, Ufukta batışını seyretmek ne güzel! Rüzgarda sallanan söğüt ağaçlarını izlemek, Yağan yağmurun çıkardığı sesi dinlemek, Ne güzel ! Bu hayat, yaşamak ne güzel !
Doğuşunu beklersin her gece, Aklından hiç geçirir misin? Batışını, yaşama renk katışını. Dağların ardından Pembe bir ufuktan, Gün batımı.
Açın gözlerinizi, Etrafa bakın uzaklardan. Hiçbir şeyi, düşünmeyin kötü yandan, Hayatı sarmaya başlayın kenarlardan, Karanlığa bırakmayın yerinizi hiçbir zaman, Güzeli, iyiliği yaratmadan.
Denizlerdeki sessizliği bozan, Bir simit bir çayla keyfi çıkarılan, Köşesinden olta atıp balık tutulan, Denizler , denizler Vazgeçilemeyen gemiler. Kaptanı var, tayfası var. Macerayla burada atılır soluklar, En beğenilen vapurlar
Hayat bir kaçınılmazdır, Bazen mahveder. Bazen de ummadığın bir şeyi Silip gider. Hayat bir tatlı rüyadır, Bazen saçma Bazen rüya gibi Gelip gider. Ummadığın anıyı Gerilere iter Bir daha geri getirmez.
İzmir’e gitmek için bindim trene, Bu sefer rahat gittim İzmir’e Gezdim gördüm zaten bu senede bir kere, İçimden dedim şöyle: Oh be dünya neymiş böyle.
Bugün ne oldu? Pamuk prenses cadıdan kurtulabildi mi ? Sonra, Kırmızı başlıklı kız kurttan kaçabildi mi ? Bugün hangi hikayeyi bana anlatacaksın ? Hangi macerayı gözlerimin önüne getireceksin ? Bana neler söyleyeceksin ? İşte geldim sıcak yorganımın altında Seni açtığımda beni nelerle bilgilendireceksin ? Seni dinler ve çok severim bilirsin Çünkü sen benim Dostlarımdan, en değerli varlıklarımdan birisin.
Ormandaki ağaçlardan birisi olsam Meyvelerimle insanlara yiyecek yapsam, Olsam, olsam Ormanda uçan kuşlardan biri olsam Tüm ağaçların dallarını gezsem dolaşsam, Olsam, olsam Bir yağmur damlası olsam, Ağaçların dibine düşsem, Tüm fidanları büyütsem, Tüm fidanları büyütsem, Orman oluştursam. Ah bir orman olsam !
Daha küçüğüm biliyorum Belki savaşı durduramam. Silahları ellerinden alamam, Ama biliyorum, anlıyorum Barışı istiyorum. Evet daha küçüğüm Onları inandıramam. Yerde serilen küçük bedenleri onlara hatırlatamam, Barışı istediğimi onların akıllarına sokamam. Ama biliyorum daha küçüğüm, Onlara sesimi duyuramam.
İsterim ki her şey Cümleler için olsun, Kelimeler için olsun Daha nemi olsun? Hayatım dörtlükler halinde Şiir olsun.
Çocuklara yaşamayı öğret desinler, Bunu başaramaz hiç kimseler Nasıl anlarsın çocuğun dilinden Nasıl ona bahsedersin Hayatın gerçeklerinden Bahsedersin peki anlayacak mı? Öğrenecek mi ? Bilecek mi? Onlar daha yeni öğrendi çıkardıkları sesi.
İsterdim hep seni görmek, Ey yüce Atatürk Bu vatan için gerekirse can vermek Şehit içinse gül serpmek. Bu yaşama o getirdi adalet. İlkemiz onu yüceltmek. Kızıl ufukların ferahlığı, O bu dünyanın Atası Mustafa Kemal adı 10 Kasım sabahı, Emanet etti bize bu vatanı. Bayrak rengi kan kırmızı, Yemin etti Türk gençliği Yüceltecektir bu vatanı.